Har eit problem

Kjærasten min er samlar.Han elskar å kjøpe ting som ikkje er nyttige på nokon som hels slags måte. Brynje, indianarfjøyr, sabel med bilder frå Geiranger og radio forma som ei heiniken ølboks er nokre få av veldig mange dømer på ting han har samla opp. I tillegg ventar han på at dvd-teknologien skal svikte, og må difor behalde alle 237 vhs-filmane sine.

Eg har ikkje så mykje slikt, men eg likar ikkje kaste ting. For tenk vist eg ein eller annan gong, om veldi lenge kjem til å trenge det. Skal vedde på at om eg kastar ein dei 70 toppane eg har liggande og ikkje brukar, kjem det til å vere nett den ej absolutt skulle hatt ein gong i framtida.

Kristian sin leiligheit er 70 kvadrat og full. Leiligheita mi er 26 kvadrat og er full nok med ting til å fylle ei 70 kvadrats leiligheit.

Vi berre må bygge hus vi :P

Ps: Eg er veld glad i kjærasten min!

Siste fylkesårsmøte

Har gått ei stund sida eg blogga sist no. Det har ikkje noko med alle dei stygge kommentarane eg får i kommentarfeltet, for eg har vell strengt talt ikkje fått så mange verken snilde eller stygge(hinthint!). Eg myste heller ikkje motivasjonen av at eg ikkje var ein av dei nominerte under BloggAwards. Eg har rett og slett hatt det for travelt. I tillegg til at eg har byrja med nedpakkinga av leiligheita har me hatt fylkesårsmøte i Hordaland Senterparti. Og det inneber MYKJE stress for en rotekopp som meg. Men det gjekk jammen bra i år og. Me hadde eit godt møte med gode politiske debattar, samt ein kjempe middag etterfulgt av strålande fest som nok kunne vore avslutta eit par timar tidlegare for min del, men som absolutt var verdt kvar ei skjelving på laurdagen :)

Møte vart avslutta med at fylkesleiar Steinulf takka meg av. Eg viste det kom til å gå gale i den augneblinken eg forsto kva hans skulle til med. Eg hadde ikkje kome opp på scena før tårene rann (og eg sat på fremste rad). Då han var ferdig å snakke å det var min tur hadde tårene gått over til høglytt hulking og tårer og snørr i fin miks. 130 mennesker i salen og eg i totalt samanbrot! Men eg fekk hulka fram nokre små ord om kor mykje eg har sett pris på dei og kor mykje eg kjem til å savne dei. For det gjer eg og det kjem eg til å gjere. Det er vanskeleg å hugse kvifor eg skal slutte i slike situasjonar. Heldigvis tok dei det med godt humør, og sjølv om eg ikkje framsto på mitt beste nett der og då, fekk eg ståande applaus.

For ein fin gjeng! Heia Hordaland Senterparti!

Huskatalogar

Vell, sidan eg valgde mann ut i frå hustomta ( eg spøkar værtfall om det) , kan eg ikkje lyge frå meg at eg ikkje har byrja å drøyme om å bygge hus no når eg skal flytte heim for å verte vaksen. Å ja, eg måtte legge ut eit skrytebilete :)

Eg har bestilt ein haug med huskatalogar og kosar meg gløgg i hel me å sjå og drøyme.

Værtfall, huskatalogane er bestilde frå ulike husfirma eller kva det no heiter, og dei kom omtrent dagen etter eg hadde bestilt dei , noko som eg syns var ein svært så hyggeleg overraskelse. Det eg ikkje syns var ein like hyggelig overraskelse er at dersom du bestiller ein slik katalog får du oppfølgingstelefonar. Maaaange oppfølgingstelefonar!

I fleire veker no har eg brukt: Veit du kva, eg er på veg til eit møte og kan ikkje snakke akkurat no. Desverre var eg litt distrahert i dag når ein av dei ringde, og vi var komne langt ut i samtalen før eg innsåg kva mannen ville. Han ville vite kor langt eg og sambuaren min hadde kome i planane med nytt hus! Så måtte eg berre fortelle han det då, at vi har kome så langt at vi er eigentleg ikkje sambuarar, eg har bestilt huskatalogane på eigenhand og eg drøymer om eit fint hus med plass til eit kjempestort spisebord med plass til mange gjestar. Men kjærasten min har tomt altså! Hadde eg berre stoppa der. Før vi la på hadde eg fortalt kva eg jobbar som, kva Kristian jobbar som, kor mykje Kristian tenar, kor mykje eg tenar, at eg snart er arbeidslaus osv osv!

Han skal ringe meg oppatt i slutten av februar. Eg har ein misstanke om at han då ringer mest for å høyre om eg har fått meg jobb og om det går bra med den sjuke bestemora mi.